داستان مافيا، سخن روز!

نمونه‌ای از سخنرانی چند ساعته رئيس جمهور با دانشجويان:
درباره تعريف جامع از مافيا، مافيا در قريب به اتفاق کشورها وجود دارد. قبل از انقلاب در کشور ما هم وجود داشت. در معاملات خارجی وام‌ها و قراردادهای کلان تيم مشخصی بود که بايد [سند معامله ابتدا] از زير دست اينها رد می‌شد و منافع، [نخست]مال اين‌ها بود. انقلاب که شد، ضربه خوردند و بخش عمده آن متلاشی شد اما بعد از جنگ و فعاليت‌های وسيع اقتصادی دوباره شکل گرفت. مافيا يعنی مجموعه‌هايی که کار سياسی و اقتصادی می‌کنند و آن قدر قشنگ عمل می‌کنند که طرف مقابل متهم می‌شود. فردی [است] که ۲۵، ۲۶ سال در کشور مسئوليت‌های سطح بالا داشته و [امروز] ده‌ها شرکت بزرگ و صدها ميليارد تومان ثروت دارد. قريب به اتفاق اين پرونده‌های درشت را هم که پيگيری می‌کنيم، به يک گروه خاص برمی‌خوريم. گفت زمين بزرگی داشتيم، انقلاب که شد، ايران در زمين ما افتاد! اينها يک طيف [خاصی] هستند، اگر دولت می‌گفت منافع اقتصادی شما تأمين است، در بخش سياسی اين قدر فشار نمی‌آوردند. [به‌طور مشخص] در قضيه گاز ترکمنستان، برخی آقازاده‌ها که با آنها تجارت مشترک دارند، گرا دادند که الآن وقت قطع گاز است. بعد همان کسی که رفت، ارتباط گرفت و گاز قطع شد، به من پيغام داد با ما کاری نداشته باش، ما هم کاری نداريم.

برگرفته از سايت گويا

به‌ترين راستی!

ارديبهشت، به‌ترين آئينه راستی است!

اين‌جا برلين است! بيست‌و‌يکم ارديبهشت ١٣١٢ شمسی برابر با روز دهم ماه مه ١٩٣٣. در اين روز بیش از ٢٠٠ شهر و روستا شاهد سوزاندن کتاب‌های نویسندگان بزرگی چون هاینریش مان، اریش کستنر، ارنست گلسر و سایرین بودند. در برلین، مراسم، ‌با‌‌شکوه بیشتری برگزار شد؛ دورتادور جایگاه آتش‌سوزی کتاب‌ها پر بود از انبوه تما‌‌شاچیان مشعل به دست، اعضای SA، رؤسای دانشگاه و دانشجویان سال اولی که به آتش کشیدن افکار مکتوب را به جشن نشسته بودند. گروه موسیقی مارش‌های ملی می‌نواخت و رادیو، مراسم را از میدان اپرای برلین، زنده پخش می‌کرد.

مرا بسوزان، انديشه‌ام را نه!


اين‌جا ايران است! اردبهشت ١٣۵٩ شمسی، دانشگاه تهران و انقلاب فرهنگی!

نتيجه رفراندوم!

خوانندگانی که مايل بودند تا از نتايج آراء و تعداد شرکت‌کنندگان در «رفراندوم» اطلاعی داشته باشند؛ به‌اطلاع‌شان می‌رسانم که بالا بودن درصد رأی مخالفان سبب شد تا مجلس، مصوبه خود را پس بگيرد و ساختن سالن منتفی گرديد.

از ميان 220.477 نفر از واجدين شرايط، 99.341 نفر (يعنی 1/45 درصد) در رفراندوم شرکت کردند.
از ميان 99.172 رأی شمارش شده:
70.281 نفر رأی مخالف دادند. يعنی 9/70 درصد (رنگ قرمز)
28.891 نفر رأی موافق دادند. يعنی 1/29 درصد (رنگ سبز)
دوستانی که مايل‌اند ريز آراء را مشاهده نمايند می‌توانند به اين آدرس مراجعه کنند!

استراتژی پس از انتخابات

بی ترديد علل و عوامل بسيار گوناگونی وجود دارد که دست‌کم امثال بنده را به اين‌که به کسب قدرت در حوزه ديگر و از جنس ديگری توجه کنيم، رهنمون می‌کند. اولين عامل اين است که من معتقدم در شرايط کنونی ما با نوعی انسداد و انجماد در فضای سياسی مواجه هستيم، عده‌يی تلاش می‌کنند متن سياست را بار ديگر ويراستاری و بازتقرير و بازانشاء کنند، به گونه‌يی که در اين متن جديد، ديگر جايی برای گزاره‌های سرکش و کلمات بازيگوش باقی نماند و اين متن فقط صدای آن‌ها را پژواک دهد و نه صدای ديگری را، به گونه‌يی که حاشيه و مفاهيم و دوايق تحت انقياد امکان شورش و بازيگری در متن را نداشته باشند و امکان يک رقابت قاعده‌مند و قانون‌مند و برابر حقوق برای آن‌ها وجود نداشته باشد. بنابراين در اين شرايط تلاش برای تسخير ماکروفيزيک قدرت راه به جايی نمی‌برد. تلاش برای بازی در Polity با Macropolitic هم به نظر بنده راه به جايی نمی‌برد. مضافاً اين‌که من بر اين باورم در اين شرايط ورود برای تسخير ماکروفيزيک قدرت و Macropolity حيثيت باقی‌مانده اصلاح‌طلبان را به نوعی بيش‌تر خدشه‌دار خواهد کرد. از سوی ديگر معتقدم در شرايط کنونی اصلاح طلبان بسيار به اقتدار اجتماعی و مشروعيت و مقبوليت اجتماعی از دست رفته خود نيازمند هستند. کاملاً معتقدم گروه، حزب و جبهه و يک هويت جمعی سياسی که از مقبوليت اجتماعی برخوردار باشد، می‌تواند به صورت طبيعی و بديهی در عرصه سياست هم دست بالا را داشته باشد و بتواند از رهگذر اقتدار اجتماعی و قدرت اجتماعی، قدرت سياسی را هم به صورت بسيار طبيعی و بديهی اخذ کند ولی برعکس آن ممکن نيست، يعنی ممکن نيست شما قدرت سياسی را داشته باشيد و بتوانيد قدرت اجتماعی، اقتدار اجتماعی و مشروعيت و مقبوليت اجتماعی را هم داشته باشيد.
محمدرضا تاجيک

روز جهانی کتاب!

امروز _ 23 آوريل‌_ روز جهانی کتاب است.
کارشناسان امور آموزشی و فرهنگی معتقدند کودکان را بايد از سن سه سالگی با کتاب مأنوس کرد. همان‌گونه که خانواده‌ها تلاش می‌کنند تا در اين سن، آن‌ها را به مسواک زدن عادت بدهند.
کارشناسان امور آموزشی آلمانی به اين نتيجه رسيده‌اند که اقشار فرودست جامعه در اين زمينه پی‌گير نيستند و همين عدم پی‌گيری بعدها، چه زيان‌های جبران‌ناپذيری را متوجه جامعه خواهد ساخت. هم‌اکنون دولت در اکثر شهرهای آلمان مراکز متعددی را برای همين منظور ايجاد کرد. مربيان کودکستان‌ها، کودکان سه تا شش ساله را شناسايی می‌کنند و اين کودکان هفته‌ای دو روز همراه با مادران‌شان به اين مراکز رفته تا زير نظر مربيان ويژه، کتاب بازی کنند.
يکی از هدف‌هايی که کارشناسان دنبال می‌کنند معرفی و تفهيم کتاب به‌عنوان به‌ترين دوست، به خانواده‌ها است. اما آيا خانواده‌ها چنين تعريفی را خواهند پذيرفت يا نه، هنوز برآورد دقيقی ارائه نداده‌اند؟ شما چه فکر می‌کنيد و کدام‌يک از دو شق زير را ترجيح می‌دهيد:
کتاب، به‌عنوان دوست خوب؛ يا
دوست خوبی که اهل کتاب است؟

ادامه مطلب...

تکرار يک سيکل

تهاجم‌ها، تهديدها [از جمله تهديد خانم شيرين عبادی به مرگ] و برنامه‌ريزی‌های [نمونه‌اش انفجار حسينيه شهر شيراز] اخير گروه «حجتيه» با هدف راه‌اندازی يک جنگ مذهبی و فرقه‌ای در داخل ايران، تا حدودی تداعی‌گر عصر قاجار است. دوره‌ای که گروهی از روحانيت در شهرهای شيراز، اصفهان، کرمانشاه، بارفروشان (بابل) و ... آتش جنگ مذهبی، ضد انسانی و خانمان‌سوز را عليه «بابيان» شعله‌ور ساخته بودند. تاريخ زير چنين عنوانی، يک‌سری گزارش‌های مستندی را به ثبت رساند که يادآوری آن از هر لحاظ موجب شرمساری ايرانيان است.
در سال 1336، يعنی چهار سال بعد از کودتا، زمانی که شهروندان ايرانی [به‌خصوص در پايتخت که آن زمان قلب ايران بود] داشتند سمت‌وسوی روشن‌تری پيدا می‌کردند؛ آخوند فلسفی معروف پرچم مبارزه با بهائيت را برافراشت. بهايی‌ستيزی و آزار گروهی از هم‌وطنان ما را دوباره مرسوم ساخت. محفل ملی بهائيان را تسخير کرد، و همراه با فرمانده حکومت نظامی تهران، پرچم لاالله... را برگُنبد آن نصب نمود. حالا هم اين سيکل در شکل و شيوه‌ای ديگر، با سوژه‌ای جديدتر، آماده برای تکرار می‌گردد.

زُلف جانان را چه نسبت با حيات انگلان
حيف باشد اين‌قدر کوته‌بين باشد کسی

پ.ن: محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران به دنبال مطرح شدن تهدیدهایی علیه شیرین عبادی حقوقدان ایرانی، از فرمانده نیروی انتظامی کشور خواست تا امنیت جانی او را تامین کند.