دومين «دختر خيابان انقلاب»

شب‌های دی ماه نشان داده‌اند که جامعه ما از اين پس آبستن رُخدادهای متنوع و شگفت‌آوری خواهند بود. يک نمونه برجسته آن عقب‌نشينی نظام از تبصره ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی در ارتباط با آزادی «دختر خيابان انقلاب» از زندان است. اين اتفاق يعنی پيروزی مبارزه مدنی شفاف و عريان، بر نگاه ايدئولوزيک يک‌سو بين نظام حاکم! به زبانی ديگر اين روز، روز بسيار ارزشمندی است برای سکولارهای ايرانی، به ويژه برای زنان! 

عقب‌نشينی مسئولان نظام کاملن  آگاهانه بود و همه‌ی آنان بدون استثناء نيک می‌دانند که با تولد نماد تازه‌ای بنام «دختر خيابان انقلاب»، فصل جديدی «برای خود بودن» در ايران کليد خورد و شکوفه زد. در چنين فضايی اگر «ويدا موحد» دختر خيابان انقلاب محکوم و زندانی می‌شد، هزاران جوان ديگر داوطلبانه پرچم سفيد او را برافراشته نگه می‌داشتند همان‌گونه که در روز گذشته، پيش از آن که نخستين «دختر خيابان انقلاب» از زندان آزاد گردد، دومين «دختر خيابان انقلاب» با وقاری ستودنی بر همان سکو ايستاد و نشان داد که کسی عقب نخواهد نشست و آن پرچم سفيد آزادی، هرگز بر زمين نخواهد افتاد!