حرف‌های کبک‌الکلاغی

فائزه هاشمی:
"در ‏لغت شناسی سياسی ايران، اصلاح طلبان کسانی هستند که در مقابل محافظه کارانی که با استفاده از مذهب قصد ماندن ‏در قدرت را دارند، مي ايستند".
حاشيه نويس:
به احتمال زياد اين فرهنگِ لغات را به‌تازگی منتشر کردند که ما از آن بی‌خبريم!

‏فائزه هاشمی:
"من خودم را اصلاح طلب می‌دانم زيرا براي حقوق بشر، حقوق شهروندی، آزادي ‏انديشه، آزادي رقابت بين نيروهای سياسی و قدرتمند شدن نهادهای مدنی، مبارزه می‌کنم."
حاشيه نويس:
هووووووووووووووووم. قبول!

فائزه هاشمی:
"اصلاح طلبان ايرانی تحت ‏تاثير معنای غربی دموکراسی هستند. اما برای ما آزادی، برابری، عدالت مفاهيمی مذهبی هستند که بايد مدرن شوند. ‏بطور خلاصه بايد گفت که ما می‌خواهيم مفهوم خودمان را از دموکراسی داشته باشيم".
حاشيه نويس:
‏سرنوشت آن‌هايی که مفهومی ديگر از دموکراسی دارند _‌مفهومی که ديگران پيش از ما تجربه کرده‌اند‌_ بعدها به کجا خواهد‌ کشيد؟

منبع: روزآنلاين

رقص و نگاه‌های مختلف

«ماتس اِک» طراح رقص «کروگراف» معروف سوئدی می‌گويد:
رقص انديشيدن با تن است. آيا با تن انديشيدن امری ضروريست؟ شايد برای زنده ماندن نه، اما برای زيستن چرا! چيزهای ديگری مانند صلح بی‌شک مهم‌تر از رقص هستند. با اين وجود، باز هم به رقص نيازمنديم تا پيروزی چنين امر مهمی را جشن بگيريم. برای آن‌که بتوانيم اهريمن‌های جنگ را برای هميشه از سرزمين انسان‌ها بتارانيم، باز نياز به رقص داريم.
«گولدمن» آنارشيست معروف می‌گويد: انقلابی که رقص را مجاز نشناسد، ارزش اين را ندارد که من برايش بجنگم!
احمدی‌نژاد رئيس جمهور ايران می‌گويد: اگرچه اعتقاد مذهبی‌ام رقص را برنمی‌تابد ولی، من به‌دليل رسيدن به نشاط عرفانی، نه تنها هفتاد و دو ميليون نفر جمعيت ايران را، بل‌که کل جهان را به رقص واداشته‌ام!